Αν θέλετε να διαφημιστείτε ή να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για τις διαφημίσεις του περιοδικού αντί × λόγου ή της σελίδας antiepilogou.gr, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας στο e-mail: antiepilogou@yahoo.gr
περί χορηγών
Γλωσσολογικά οι ρίζες της λέξης "χορηγία" εντοπίζονται στο αρχαίο ρήμα "χορηγέω", του οποίου η αρχική σημασία ήταν "προσφέρω/καλύπτω τα έξοδα του θεατρικού χορού". Η χορηγία δηλαδή ξεκίνησε στην αρχαία αθηναϊκή πολιτεία ως μια λειτουργία κατά την οποία οι πλουσιότεροι πολίτες αναλάμβαναν τα έξοδα του χορού σε δραματικές παραστάσεις. Κάθε φυλή διάλεγε κάποιον από τους πλούσιους πολίτες της, ο οποίος θα αναλάμβανε να χρηματοδοτήσει το χορό στο θέατρο και το μόνο που έπαιρνε ως αντάλλαγμα ήταν ένα βραβείο, αν το έργο κέρδιζε το δραματικό αγώνα. Επίσης, ο χορηγός επιβαρυνόταν με τις δαπάνες της συμμετοχής της φυλής στην πομπή των Παναθηναίων ή άλλων θρησκευτικών τελετών (Ανθεστήρια, Μικρά ή κατ' αγρούς Διονύσια...). Επειδή οι δαπάνες ήταν μεγάλες, πολλές φορές τη χορηγία αναλάμβαναν δύο ή περισσότερα πρόσωπα συγχρόνως (συγχορηγοί). Βέβαια με τον καιρό, ο όρος χορηγία απέκτησε ευρύτερη σημασία, αυτή της παροχής των χρημάτων που απαιτούνταν για την πραγματοποίηση κάποιου κοινωφελούς δημόσιου έργου, πολιτιστικού, αθλητικού ή αμυντικού χαρακτήρα.
Στην αρχαία Ελλάδα και ειδικά στην αθηναϊκή Δημοκρατία, οι οικονομικοί κανόνες είχαν ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα. Πρόοδος δε σήμαινε επίτευξη προσωπικών στόχων, αλλά συνολική αναβάθμιση της ζωής της κοινωνίας και της οικονομίας. Η κυρίαρχη αντίληψη δηλαδή των αρχαίων για τη γενικότερη ανάπτυξη ήταν η δραστηριοποίηση κάθε ατόμου μέσα στην κοινωνία, η πλήρης αποφυγή της απόλυτης φτώχειας, αλλά και του υπέρμετρου πλουτισμού και φυσικά η επένδυση του πλεονάσματος σε "αγαθά κύρους". Αγαθά τα οποία αυτός που θα τα χρηματοδοτούσε θα τον βοηθούσαν να ενισχύσει το κύρος του. Γενικότερα, οι χορηγοί ήταν περήφανοι για την προσφορά τους, διότι έχαιραν της αναγνώρισης των συμπολιτών τους.
Οι χορηγίες στην αρχαία Ελλάδα επομένως αποτελούσαν για τους πλούσιους πολίτες της μια δημόσια υποχρέωση, για την οποία σπανίως δυσανασχετούσαν. Βέβαια, όταν δεν υπήρχαν οικειοθελείς χορηγοί ορίζονταν από το Δήμο με κριτήριο τον πλούτο που διέθετε ο καθένας.
Οι χορηγίες ήταν μια ιδιαίτερα σοβαρή υπόθεση, που σκοπό και στόχο είχε τη συνεισφορά του κάθε πολίτη σε προσδιορισμένες υπηρεσίες στην πόλη. Σ' ένα από τα χαρακτηριστικότερα κείμενα της αρχαίας ελληνικής διανόησης, τον "Επιτάφιο", ο Περικλής είναι σαφέστατος: "Αγαπάμε το ωραίο στην απλότητα, αγαπάμε τα γράμματα, χωρίς όμως να γινόμαστε μαλθακοί. Τον πλούτο πιο πολύ τον έχουμε ως ευκαιρία για έργα, παρά ως αφορμή για καύχημα". Μαζί του φαίνεται να συμφωνεί και ο Πίνδαρος, ο οποίος αναφέρει: "Δεν μου αρέσει να κρατώ κρυμμένο σε ένα ανάκτορο ένα μεγάλο πλούτο, αλλά μάλλον να απολαύσω τα αγαθά μου και να αποκομίσω από αυτά κύρος, βοηθώντας τους φίλους μου".
Τεράστιες συλλογές έργων τέχνης, εκδόσεις, ιστορικά αρχεία, διοργανώσεις συνεδριών ή αθλητικών γεγονότων, υποστήριξη θεατρικών ή κινηματογραφικών παραγωγών είναι ανάμεσα στις χορηγίες - "επενδύσεις" που επιλέγουν να κάνουν σήμερα μεγάλοι επιχειρηματικοί οργανισμοί. Χωρίς κανείς να τους υποχρεώνει, αλλά αποκομίζοντας οι ίδιοι πολλά και άμεσα εξαργυρώσιμα οφέλη, διάφοροι πολυεθνικοί, αλλά και εγχώριοι οικονομικοί παράγοντες γίνονται χορηγοί πολιτισμού ολοένα και πιο συχνά και πιο δυναμικά.
Οι σύγχρονες χορηγίες, που μεταφράζονται ως διαφημίσεις, είναι για τις επιχειρήσεις μια πολύ καλή ευκαιρία αλλά και πρόκληση να αποδείξουν ότι ενδιαφέρονται για τα κοινά. Η όποια χορηγία σήμερα μαρτυρεί την υποστήριξη του φορέα της στο εκάστοτε προϊόν, γεγονός ή οτιδήποτε χρήζει οικονομικής ενίσχυσης. Αλλά στις μέρες μας ο χορηγός δεν απολαμβάνει μόνο τη χαρά της βοηθείας σε κάποιον που την έχει ανάγκη. Οι σύγχρονες χορηγίες αποτελούν μια εναλλακτική μορφή διαφημιστικής καμπάνιας. Η χορηγία πλέον αντιπροσωπεύει «έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους κλάδους του μάρκετινγκ» (Meenaghan, 1999). Θεωρείται ότι υπάρχει πια μεγαλύτερη εκτίμηση στις επιχειρήσεις για τα οφέλη από την ανάληψη μιας χορηγίας (Pascoe,1999). Μέσα από μια τέτοια ενέργεια κατά πρώτον ο χορηγός γίνεται ευρύτερα γνωστός και κατά δεύτερον βελτιώνει την εταιρική του ταυτότητα.
Οι Χορηγοί κυρίως έχουν ρόλο κοινωνικό. Δεν περιμένουν τίποτε άλλο εκτός από την αναγνώριση της κοινής γνώμης για την κοινωνική τους προσφορά, στην οποία προβαίνουν και πιστώνονται με αυτήν. Η Χορηγία αποτελεί επένδυση στην κοινωνική εταιρική προσωπικότητα της επιχείρησης. Η Χορηγία δεν είναι διαφήμιση, ούτε και προώθηση πωλήσεων , ούτε γενικά εμπορική επικοινωνία, αλλά κοινωνική επικοινωνία με αναφορά ευρύτερα στις Δημόσιες Σχέσεις. Η Χορηγία δεν είναι ούτε προσφορά , ούτε δωρεά , ούτε φιλανθρωπία ή ευεργεσία. Αυτές είναι μονομερείς πράξεις, σε επίπεδο ατομικό . Στις πιο πάνω περιπτώσεις ο δωρητής δεν περιμένει τίποτε άλλο εκτός από την εσωτερική, ηθική του ικανοποίηση και ίσως την ευγνωμοσύνη του ευεργετηθέντος.
Αυτοί που προσφέρουν Χορηγία, αποκτούν καλή φήμη, και στην ουσία πρόκειται για ένα σημάδι έγκρισης, που προσδίδει η κοινή γνώμη στον Χορηγό. Η Χορηγία δίνει υπεραξία στον Οργανισμό. Οι εταιρείες πραγματοποιούν χορηγίες για να ενισχύσουν τη φήμη τους, αλλά και για να αποδείξουν το ενδιαφέρον τους για τον πολιτισμό.
Ως εκ τούτου, οι Χορηγοί δημιουργούν ένα αίσθημα σεβασμού. Αποκτούν αίγλη, καλή φήμη και εικόνα. Με τον τρόπο αυτόν προσεγγίζουν ένα ενδιαφέρον κοινό που τρέφει αγάπη για τον πολιτισμό. Η χορηγία δημιουργεί φήμη, θεσπέσια εικόνα, οικοδομεί καλές σχέσεις με το κοινό, καθιερώνει μία εικόνα για τον οργανισμό και τα προϊόντα του. Προσδίδει κοινωνική υπευθυνότητα, σεβασμό, υπεραξία.
